Chezzies American Biloxi 01-01-2008 * 09-06-2021

Biloxi, waar moet ik beginnen je bent zo lang bij me geweest en het valt met nog steeds zwaar en nu was het toch tijd om op de website ook te vertellen dat ik je moest laten gaan. Je bent hier geboren, uit mijn aller eerste nestje met Cheyenne en als laatste grote meid van ruim 500 gram werd je geboren. Je bleef (uiteraard) en wat hebben we veel mooie avonturen beleefd, te veel om te beschrijven. Je mocht ook heel lang bij ons blijven wel 13. 5 jaar mochten we van elkaar genieten. Je was er altijd voor me, door dik en dun en troosten kon je als de beste met je natte kusjes. Je hebt vier prachtige nestjes gegeven en was een super goede moeder maar later ook oma en overgroot oma. Maar nu was de koek echt op, je lijfje kon jou bijna niet meer dragen. En je hoofd was er nog niet aan toe, jij wilde altijd maar doorgaan want zo was je gewoon. Niet de hele dag slapen op je oude dag niet altijd kijken en erbij willen zijn. Bedelen voor het laatste hapje want daar had je recht op. Ik mis je, je zit nog steeds in mijn systeem. Het deed zoveel pijn om de beslissing te moeten maken, het werd hond onwaardig en dat wilde ik voorkomen. Maar je hoofd was er nog niet aan toe, je bleef gewoon doorgaan niet laten blijken dat het erg lastig werd allemaal. Rust zacht meisje, onze koningin van de roedel bedankt dat je zo lang bij me bent gebleven en we zoveel moois hebben mogen beleven. X