|
Het
reisverslag en de dekking van CHEZZIES A nest
Dear
Cheyenne of Voyager rotts X Karl vom Hause Neubrand
Op
dinsdag avond was het zover, om 23:00 zou ik bij Amanda zijn om samen
naar Friederichshafen te vertrekken. Nog even snel thuis een foto'tje
voor onze reis. Ietewat gespannen :-)

Na
een uurtje of 3 rijden gebeurde er iets wat ons enorm deed schrikken,
een raar geluid wat niet klopte en sturen ging ineens ook erg lastig.....shit
een klapband.

Gelukkig reed ik niet al te hard en kon de auto aan de kant op de
vluchtstrook zetten. Hulp gebeld, en ondertussen moesten we aan de kant
achter de vangrail wachten want het was levensgevaarlijk met
langsrazende vrachtwagens. Er was een strookje van zon 40 cm ofzo waar
we net achter paste en we met Cheyenne konden staan. Het was vreselijk
koud zo midden in de nacht en na een uur kwam de ADAC. Reserve band
bleek lek ARGHHH dus we moesten mee op transport en daar hebben ze twee
nieuwe achterbanden eronder gezet.

De
meneer die ons hielp zei dat we veel geluk hebben gehad toen hij
die band zag, hij zei dat zoiets dodelijk was....SLIK. Gelukkig waren we
er alle 3 nog, wel met schrik in het lijf maar we konden weer verder.

Bij een
tankstation vlak voor de plaats rottweil waar we afgelopen augustus zijn
geweest met de ADRK Clubsieger waren we (ook) weer gestopt en ze hebben
hier speciale parkeer plaatsen voor vrouwen :-)

Roze telefoon
hoorns, tja het slaat nergens op maar ik ben nou eenmaal gek van roze

En Chennie moest
nog even lekker een hapje eten na een lange nacht, ze heeft haar tuigje
nog aan die hadden we aan gedaan toen we langs de snelweg moesten
wachten en ik erg bang was dat ze de weg op kon schieten door uit de
halsband te slippen dus veilig een antie ontsnapjas aan.

Toen weer verder
en jawel lang Rottweil nu is het niet meer zo ver ongeveer 100 km

De bodensee in
zicht, zo mooi was het hier onderweg

Wel wat mistig
helaas, maar erg mooi

Amanda vind dit
soort vrachtwagens voor ons vreselijk dus moest op de foto :-)

Ons hotel

Uitzicht

Zo tegen 11:30
waren we in ons hotel aangekomen, en even wat opfrissen en Chennie wat
drinken

De kussens waren
zo plat en zacht dat ik twee kussentjes van mijzelf erbij gelegt heb om
enigzins redelijk te liggen

Chennie had lekker
dr eigen mandje en lekkere kluif, even voorbereiden op de dekking die nu
snel zou gaan komen.

Karl zit al op
Chennie te wachten

Na wat voorspel
duurde het niet lang en ze stonden gekoppelt.

Dit heeft ongeveer
een half uur geduurd en de volgende dag was de herhaling die ook weer
goed verliep.

Op weg naar huis
nog bij de bodensee zagen we zon leuk stalletje dat we even moesten
stoppen

En dan koop je een
pompoen als souvenier ??

Nog in Duitsland
een afscheidsmaaltijd bij de MAC

Chennie en Amanda
samen een ijsje delen :-)

En dat smaakt goed!
|